Bermuda Driehoek: Interdimensionale Vortex?
TT-REPORT (21 juni) - Het mysterie van de Bermuda Driehoek houdt mensen al bijna twee eeuwen bezig. Sinds 1840 zijn er meer dan 100 verdwijningen van boten en vliegtuigen in het gebied opgetekend in de driehoek tussen de zuid-oost kust van Florida, Porto Rico en Bermuda. Van de meer dan 1000 mensen die er verdwenen zijn, is bijna nooit een lichaam teruggevonden. Complete bemanningen zijn verdwenen, waarbij soms één hond of vogel aan boord werd achtergelaten. Mensen die het hebben overleefd melden vele anomaliën zoals elektromagnetische instrumenten die weigeren, kompassen die gaan ronddraaien én het ontstaan van een heldere nevel op klaarheldere dag.
Bermuda Driehoek
"Ik hoorde veel geschreeuw. Ik stapte uit de cabine de brug op en riep 'Wat is er aan de hand?' Het eerste waar ik naar keek was het kompas, dat kloksgewijs ronddraaide. Er was geen reden waarom dit zou kunnen gebeuren. Ik wist niet wat gebeurde, maar iets immens speelde zich af. Het water leek van alle kanten te komen. De horizon verdween - we konden niet zien waar de horizon was - water, lucht en horizon vormden één geheel. We konden niet zien waar we waren," vertelt kapitein Don Henry over zijn ervaring in de Bermuda Driehoek in 1966, "Wat er ook gebeurde, het nam alles van onze generators. Alle elektrische apparaten hielden ermee op. De generators draaiden nog, maar we kregen geen kracht." Henry's schip werd omhuld door een mysterieuze mist.
Don Henry
De anomaliën die Don Henry in het gebied tegenkwam, veronderstellen een 'vacuüm gebied'. De Russiche fysicus Dr. Dmitriev beschrijft in zijn wetenschappelijk model hoe een 'vacuüm gebied' of bewustzijnseenheid actief gravitatie-energie absorbeert en deze transformeert in elektromagnetische energie en licht. Het 'vacuüm gebied' heeft een gepolariseerde 'richting' voor zijn zwaartekracht-effecten.
De voormalige marinepiloot Jim Richardson maakte samen met zijn zoon iets vergelijkbaars als Henry mee. Het kompas van Jim's vliegtuig begon plotseling van links naar rechts te draaien. Hij vroeg zijn zoon wat er mis was met het kompas, waarop deze antwoordde dat ze boven het Bahama-eiland Andros vlogen, waar dit vaak gebeurde boven het diepe water voor het Moselle-rif. Dit rif staat bekend om UFO's en de vreemde lichten die er vaak 's nachts schijnen en door Richardson en andere piloten en kapiteins zijn waargenomen.
De ervaren piloot Chuck Wakeley had nog nooit van de Bermuda Driehoek gehoord, totdat hij op een avond in 1964 op 8000 voet de volgende ervaring vlak voorbij Andros had.
"Ik begon iets vreemds op te merken: een zeer zwak lichtgevend effect op de vleugels... de vleugels hadden een doorschijnend aanblik, ze leken bleek blauw-groen, alhoewel ze feitelijk helderwit waren geverfd. In ongeveer vijf minuten tijd nam deze gloed in intensiteit toe, totdat het zo helder werd dat ik grote moeite had mijn instrumenten te lezen. Mijn magnetisch kompas begon rond te draaien, langzaam maar constant; de brandstofmeters die 'half vol' aangaven bij vertrek gaven nu 'vol' aan. Ik kon geen enkel elektrisch instrument vertrouwen, omdat ze ofwel uit waren ofwel onregelmatig gedroegen. Al snel gloeide het hele vliegtuig, maar het was geen gereflecteerde gloed, omdat de gloed vanuit het vliegtuig zelf kwam. Toen ik vanuit het raam naar de vleugels keek zag ik dat ze niet alleen blauwig-groen gloeiden, maar er ook doezelig uitzagen," herinnert Wakeley zich. "Op dit punt kon ik niet langer op mijn tolkompas, horizon- of hoogteaanwijzers vertrouwen, en aangezien het nacht was vloog ik met een kunstmatige horizon, ik had geen horizon die ik kon volgen. De gloed was zo intens dat ik niet langer de sterren kon zien. Ik deed het enige wat ik kon doen - dat was de besturing loslaten en het toestel de koers laten vliegen die het zou aannemen. De gloed bouwde zich op tot een verblindende lichtclimax, die ongeveer vijf minuten aanhield en toen geleidelijk afnam."
Alle instrumenten begonnen weer normaal te functioneren zodra de gloed oploste. Het is zeer waarschijnlijk dat Wakeley zich tijdelijk buiten onze ruimtetijd bevond.
In het geval van Wakeley zien we dat de materie elastisch wordt. Het volgende stadium is dat de materie niet meer zichtbaar is in onze realiteit. In 1971 verdween een passagiersvliegtuig tien minuten van de radar en verscheen toen weer. De bemanning keek na het voorval op hun horloges en tijd-indicators en ontdekte dat ze allemaal tien minuten achterliepen, hoewel twintig minuten voor het incident nog de tijd was gecontroleerd.
Bij de incidenten in de Bermuda Driehoek komen grote hoeveelheden elektromagnetische energie vrij, die dus soms de staat van materie daadwerkelijk verandert, zo zeer zelfs dat het compleet uit onze realiteit verdwijnt. Grote schepen zijn er verdwenen zonder enig spoor, zoals de USS Cyclops met 309 man aan boord in 1918.
AUTEC HQ
Zoals eerder gemeld vinden er vele UFO-waarnemingen plaats op Andros, waar ook de Amerikaanse marinebasis Atlantic Undersea Test and Evaluation Center (AUTEC) gevestigd is. Dit wordt door onderzoekers ook wel het 'onderwater Area 51' genoemd, een basis waar onderzoek naar UFO's en de Bermuda Driehoek zou worden uitgevoerd. Historicus Dr. Michael Preisinger leerde uit verschillende bronnen dat de Andros-basis 'ultra-top secret' is. Zo werd in 1997 een groep eendenjagers uren lang verhoord, nadat ze een 'verboden gebied'-bord hadden gepasseerd. Mogelijk heeft de Bermuda Driehoek en aanverwante fenomenen dus ook de interesse van het Amerikaanse leger.
Alhoewel de meest bekende, is de Bermuda Driehoek trouwens lang niet de enige 'interdimensionale vortex' in de wereld. In de Duivels Driehoek bij Japan vinden bijvoorbeeld dezelfde anomaliën en verdwijningen plaats.
Bronnen
Charles Berlitz, The Bermuda Triangle, 1976
A.N Dmitriev, V.L.Dyatlov. A model of non-homogeneous physical vacuum and natural self-luminous formations, 1996
Bermuda Triangle Stargate?, Dr. Michael Preisinger, Atlantis Rising Magazine #18
http://www.bermuda-triangle.org